„Gdy Jezus wstał, zapytał ją: „Kobieto, gdzie oni są? Nikt Cię nie potępił?”. Ona zaś odparła: „Nikt, Panie”. Wtedy Jej oświadczył: „Ja też cię nie potępiam. Idź, lecz odtąd już nie grzesz.” – J 8: 10-11
Religijni przywódcy przyprowadzili do Jezusa kobietę przyłapaną na cudzołóstwie. Nie chodziło im o sprawiedliwość – chcieli złapać Jezusa w pułapkę. Kobieta była tylko pionkiem.
A jednak Jezus zaskoczył wszystkich: „Nie potępiam cię. Idź, ale nie grzesz więcej” (J 8,11). Najpierw przebaczenie – dopiero potem wezwanie do zmiany.
Zauważ, jak łatwo pomieszać ten Boży porządek. Niektóre środowiska mówią: „Najpierw się zmień, wtedy będziesz mile widziany.” Jezus mówi odwrotnie: „Kocham cię, wybaczam – teraz chodź za Mną.”
Gdy zrozumiesz, że uratowano cię od duchowej śmierci, twoje życie nie będzie już takie samo. Znikają etykiety, wstyd i poczucie winy. Zostaje wdzięczność i pragnienie życia, które podoba się Bogu.
Kościół nie jest klubem dla doskonałych. Jesteśmy wezwani, by szukać tych, którzy są złamani, odrzuceni i głodni łaski. Bo każdy człowiek, stworzony na Boży obraz, zasługuje na spotkanie ze Zbawicielem.
Jeśli nie ma zmiany – nie było wdzięczności. Jeśli nie ma wdzięczności – nie było spotkania z łaską.
